Bydło mięsne. Jakie wyzwania stoją przed polską hodowlą?

Hodowcy i producenci bydła mięsnego, lekarze weterynarii oraz studenci wzięli udział w IX Konferencji zatytułowanej: Hodowla Bydła Mięsnego w Polsce – Wyzwania i Perspektywy dla "Zielonej Doliny". Odbyła się ona 11-12 września w Karpaczu.

Wykładowcy poruszyli zagadnienia dotyczące chowu i hodowli bydła mięsnego, uwarunkowań technologii produkcji i jakości wołowiny.

W latach 80-tych i 90-tych głównym prekursorem i propagatorem tematyki dotyczącej bydła mięsnego był profesor Aleksander Dobicki, wieloletni pracownik Zakładu Hodowli Bydła i Produkcji Mleka Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz współorganizator Polskiego Związku Hodowców i Producentów Bydła Mięsnego. Jego sylwetkę przybliżył prof. dr hab. Dr h.c. multi Tadeusz Szulc.

– Produkcja wołowiny jest dominującą gałęzią rolnictwa w Irlandii i stanowi około 30 proc. całej produkcji. W ubiegłym roku eksport tego mięsa stanowił 30 proc. wywozu wszystkich produktów spożywczych – mówił dr Alan Kelly z uniwersytetu w Dublinie. Hodowlę bydła mięsnego prowadzi tam 100 tys. gospodarstw, które utrzymują ponad milion krów mamek.

– Spożycie wołowiny w Czechach jest na poziomie 8-9 kilogramów na osobę – mówił dr Josef Kucera z czeskiego związku hodowców bydła mięsnego.

Produkcja wołowiny w Czechach po 1989 roku zaczęła się od zera. Tamtejsi hodowcy otrzymali od państwa duże wsparcie finansowe. Bez dotacji, zdaniem dra Kucery, hodowla bydła mięsnego nie jest jednak opłacalna.

– Udział Polski w pogłowiu bydła ogółem w Unii Europejskiej wynosi sześć procent. Natomiast w przypadku krów mamek jest to zaledwie jeden procent. Z kolei przeciętna cena wołowiny w naszym kraju jest o około 20 proc. niższa niż w UE – mówił prof. Maciej Adamski z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

Problemy chorób zakaźnych w stadach bydła mięsnego były tematem wystąpienia dra Michała Bednarskiego z UP we Wrocławiu.

– Upadki cieląt w stadach mięsnych w głównej mierze są spowodowane brakiem diagnozy, a czasami nawet zupełną ignorancją problemów zdrowotnych zwierząt przez ich właścicieli. Dopiero na kolejnych miejscach postawiłbym biegunkę, zapalenie płuc czy posocznicę – mówił dr Bednarski.

Lecytyna sojowa w żywieniu krów mamek w okresie trzech tygodni przed wycieleniem wpływa na jakość siary oraz poziom białek w surowicy cieląt. Tak wynika z doświadczenia, którego wyniki zaprezentowała mgr inż. Edyta Wojtas z UP we Wrocławiu.

– W siarze krów z grupy kontrolnej obserwowano niższą koncentrację laktozy, liczby komórek somatycznych oraz dwukrotnie niższą liczbę drobnoustrojów. Ponadto cielęta pojone tą siarą dłużej korzystały z pobranych wraz z nią przeciwciał – mówiła Edyta Wojtas.

Choroby narządu oddechowego cieląt stanowią jedną z największych przyczyn strat bydła. Szczególnie narażone są na nie stada prowadzone w cyklu otwartym czyli takie, w których hodowcy kupują cielęta z różnych źródeł i opasają je.

– Cielęta te niestety rzadko są badane, nie przechodzą okresu kwarantanny, nie są izolowane od stada. Ponadto są w stresie transportowym. Sprzyja to rozwojowi chorób, zwłaszcza układu oddechowego – mówił prof. dr hab. Tadeusz Stefaniak z UP we Wrocławiu.

Produkcja odsadków rasy charolaise w Stacji Badawczo-Dydaktycznej w Radomierzu była tematem drugiego dnia konferencji. Omówiła ją mgr inż. Agnieszka Frydrych-Gierszewska, kierownik SBD w Radomierzu.

– Śmiertelność odsadków w SBD w Radomierzu w latach 2017-2015 nie przekroczyła 4 proc. Wpłynęły na to m. in. doświadczenie personelu, wiek rodzących samic, odpowiednie dozorowanie porodów, czy użycie wycielacza własnej konstrukcji – mówiła Agnieszka Frydrych-Gierszewska.

Po części wykładowej uczestnicy spotkania odwiedzili SBD w Radomierzu. Oglądali oni stado, które w tym czasie znajdowało się na pastwisku.

Konferencja odbyła się pod honorowym patronatem Marszałka Województwa Dolnośląskiego i JM Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz przy wsparciu Klastra Wołowina Sudecka i Polskiego Związku Hodowców i Producentów Bydła Mięsnego.