Wiosenny redyk owiec może zawlec pryszczycę do Polski?

Zobacz galerię (1)

Rozpoczyna się wiosenny redyk owiec na terenach południowej Polski. Główny lekarz weterynarii apeluje o zachowanie ostrożności w związku z zagrożeniem zawleczenia pryszczycy z terytorium Słowacji.

Inspekcja Weterynaryjna apeluje o powstrzymanie się od wykonywania czynności związanych z obsługą owiec przez osoby, które w ciągu ostatnich 48 godzin uczestniczyły w polowaniu na zwierzęta łowne lub ich odłowie tych albo miały kontakt ze zwierzętami wolno żyjącymi.

Do obsługi stada nie należy wykorzystywać wspólnych narzędzi oraz sprzętu używanych w innych gospodarstwach utrzymujących zwierzęta parzystokopytne.

Należy powstrzymać się od wypasu stad łączonych, pochodzących z różnych gospodarstw zlokalizowanych w różnych państwach.

W przypadku prowadzenia wypasu stad pochodzących z różnych gospodarstw zlokalizowanych na terenie Polski należy każdorazowo zgłaszać go do właściwego miejscowo kierownika biura powiatowego ARiMR wskazując liczebność zwierząt w każdym ze stad oraz każdą zmianę lokalizacji wypasu.

Należy prowadzić bieżące oczyszczanie i odkażanie narzędzi oraz sprzętu wykorzystywanych do obsługi zwierząt.

IW apeluje o uniemożliwienie osobom postronnym wchodzenia na tereny, na których prowadzony jest wypas owiec.

Należy zabezpieczyć pastwiska w sposób minimalizujący możliwość przedostania się zwierząt dzikich.

Osoby prowadzące wypas powinny dokonywać codziennego przeglądu stanu zdrowia zwierząt, szczególnie pod kątem występowania objawów nasuwających podejrzenie pryszczycy, jak nagłe wystąpienie kulawizn u znacznego odsetka zwierząt oraz wysoki wskaźnik jagniąt padłych.

Z innym możliwych objawów obserwuje się:

• pęcherzyki i pęcherze występujące na błonie śluzowej w jamie gębowej, na wargach, języku, w okolicy otworów nosowych oraz na wymieniu, strzykach, w szparze międzyracicowej i na koronkach racic, po ich pęknięciu – nadżerki;
• temperaturę ciała podwyższoną o 1,5-2,5 0C;
• apatię;
• obfite ślinienie, otwieranie jamy ustnej z charakterystycznym mlaskaniem, utrudnione przeżuwanie i utrata łaknienia;
• spadek mleczności aż do całkowitego zaniku;
• kulawizny jednocześnie na wiele kończyn, sztywny chód.

Pryszczyca (FMD) jest wysoce zakaźną i zaraźliwą wirusową chorobą zwierząt parzystokopytnych domowych oraz dzikich.

Na zakażenie najbardziej wrażliwe jest bydło, następnie świnie, owce i kozy.

Wirus wydalany jest przez zakażone zwierzę na ok. 4 dni przed wystąpieniem u niego objawów chorobowych.

Zakażone i chore na pryszczycę zwierzęta wydalają wirus z wydychanym powietrzem, wydzielinami oraz wydalinami.

Największa koncentracja wirusa znajduje się w płynie surowiczym i nabłonku pojawiających się pęcherzy. Źródłami zakażenia mogą być:

• zwierzęta chore;
• ślina, kał, mocz;
• nasienie i zarodki;
• pasza, woda, żłoby, podłogi, pastwiska, skóra, wełna, ręce i odzież obsługi, środki transportu;
• mleko i jego przetwory;
• mięso i jego przetwory;
• odpadki kuchenne.

Ze względu na ryzyko przeniesienia choroby do Polski, narażenie kraju na bardzo duże straty w przypadku wybuchu pryszczycy oraz konieczność uśmiercenia zwierząt z gatunków wrażliwych (bydło, owce, kozy, świnie) ze stad, które były narażone na kontakt z wirusem, sprawę należy traktować bardzo poważnie.