Pierwsze mszyce widoczne w burakach

Zobacz galerię (2)

Podczas monitoringu plantacji buraka cukrowego można dostrzec pierwsze skupiska mszyc. To wyraźny znak, że należy rozważyć zastosowanie odpowiednich środków ochrony roślin. Jak skutecznie ograniczyć ich liczebność? Jaki preparat zastosować na mszyce widoczne w burakach cukrowych?

Burak cukrowy jest narażony na żerowanie dwóch głównych gatunków mszyc: czarnej trzmielinowo-burakowej (Aphis fabae) oraz brzoskwiniowej (Myzus persicae). Te niewielkie owady mogą poważnie zaszkodzić uprawom, osłabiając rośliny poprzez wysysanie soków oraz przenoszenie groźnych chorób wirusowych. Jakie działania podjąć, by skutecznie ograniczyć ich wpływ na plony?

Mszyce w burakach – objawy żerowania

Szkody wyrządzane przez mszyce na plantacjach buraka cukrowego mają zarówno charakter bezpośredni, jak i pośredni. Bezpośrednie uszkodzenia wynikają z nakłuwania liści przez te owady oraz wysysania soków roślinnych. Skutkiem tego procesu jest deformacja i skędzierzawienie zasiedlonych liści, zwłaszcza tych znajdujących się w sercu rośliny. Intensywne żerowanie prowadzi do osłabienia wzrostu roślin oraz powoduje ich żółknięcie.

REKLAMA

Mszyce najczęściej kolonizują spodnią stronę liści, gdzie można dostrzec skupiska czarnych owadów w przypadku mszycy burakowej oraz zielono-żółtych w przypadku mszycy brzoskwiniowej. Powierzchnia liści staje się błyszcząca i lepka z powodu wydzielanej przez mszyce substancji zwanej spadzią. Długotrwałe, intensywne uszkadzanie młodych roślin może prowadzić do znacznych strat plonów, sięgających nawet 30%. Pośrednie szkody wynikają z roli mszyc jako wektorów wirusów roślinnych. Owady te przenoszą choroby, które mogą być wyjątkowo groźne dla buraka cukrowego, w tym różne typy żółtaczki oraz mozaikę buraka. Infekcje te mogą mieć długofalowy, negatywny wpływ na kondycję i wydajność upraw, dlatego tak istotne jest monitorowanie i odpowiednia kontrola populacji mszyc na plantacjach.

Progi szkodliwości

Mszyce widoczne w burakach cukrowych bywają trudne w zwalczaniu. Skuteczność ochrony plantacji buraka cukrowego przed szkodami powodowanymi przez mszyce zależy od intensywności rozwoju ich letniego pokolenia bezskrzydłych osobników na liściach roślin. Aby ekonomicznie uzasadnić konieczność wykonania zabiegu chemicznego, przyjęto próg szkodliwości na poziomie średnio 15 nieuskrzydlonych mszyc na jednej roślinie lub występowanie tych szkodników na ponad 15% roślin w uprawie. W przypadku sprzyjających warunków, takich jak ciepła i sucha pogoda oraz brak naturalnych wrogów mszyc, populacja tych owadów może szybko się namnażać. Wówczas konieczne jest ponowne zastosowanie środków ochrony roślin w odstępie 10–14 dni, aby skutecznie ograniczyć ich liczebność i zapobiec dalszym stratom w plonach.

Wpływ czynników zewnętrznych

Rozwój populacji mszycy burakowej na plantacjach buraka cukrowego zależy zarówno od czynników abiotycznych, jak i biotycznych. Istotną rolę odgrywają warunki pogodowe, w szczególności temperatura i ilość opadów w sezonie wegetacyjnym. Wiosną, gdy temperatura osiąga 7–8°C, następuje wyląg założycielek rodu z zimujących jaj. Kolejnym kluczowym etapem jest przelot migrantek letnich na rośliny żywicielskie, który ma miejsce przy dziennej temperaturze powietrza wynoszącej co najmniej 15°C. Sprzyjające warunki, takie jak wzrost temperatury do 20–25°C w ciągu dnia, znacznie przyspieszają rozwój populacji mszyc, zwiększając ich liczebność i potencjalne zagrożenie dla upraw.

Ochrona – co na mszyce w burakach cukrowych?

W ochronie buraka cukrowego przed mszycami dostępnych jest kilka zarejestrowanych substancji czynnych. Najlepsze efekty przynoszą preparaty działające układowo, ponieważ środki kontaktowe mogą okazać się mniej skuteczne ze względu na ograniczony dostęp do szkodnika ukrytego pod liściem. Obecnie do zwalczania mszyc w uprawach buraka cukrowego stosuje się substancje takie jak deltametryna, flonikamid, tau-fluwalinat oraz częściowo zezwolony do użytku flupyradifuron.

Tabela. Środki ochrony roślin zarejestrowane w uprawie buraka cukrowego.

Źródło: opracowanie własne.