Studenci WRiB u Witolda Ferensa

Zobacz galerię (11)

Studenci Wydziału Rolnictwa i Biologii SGGW w Warszawie mogli zapoznać się z efektami przestawiania gospodarstwa z uprawy płużnej na bezpłużną w Sahryniu w powiecie hrubieszowskim.

W 2016 r. rolnik zdecydował się na zaniechanie orki. Miejsce pługa zajął agregat ścierniskowy. Gospodarstwo nie prowadzi produkcji zwierzęcej. Słoma od wielu lat nie jest wywożona z pola, tylko tam pozostaje jako cenne źródło materii organicznej.   

W uprawie bezorkowej wysiano w zeszłym roku: rzepak ozimy, pszenicę ozimą, a wiosną 2017 r. buraki cukrowe i soję. W przypadku buraka cukrowego i soi rolę przed siewem doprawiono przy użyciu agregatu uprawowego. Siew rzepaku ozimego i pszenicy ozimej ułatwił zakup nowego siewnika z redlicami talerzowymi.

Studenci mieli także okazję zobaczyć kolekcję odmian soi. 1 maja rolnik wysiał siedem odmian soi z hodowli Agroyoumis. Celem jest wybór odmian najbardziej przydatnych do uprawy w rejonie gospodarstwa ze względu na termin dojrzewania oraz dających jak największy plon nasion.

Witold Ferens uprawia soję trzeci rok i uważa, że może być ona konkurencyjna wobec rzepaku ze względu na niższe koszty oraz nakłady pracy. Pozostawia także zasobne w azot stanowisko pod pszenicę ozimą, co pozwala ograniczyć nawożenie tym składnikiem. Dlatego wprowadzenie soi do gospodarstwa odbywa się kosztem ograniczania areału rzepaku.

Studenci mogli także zapoznać się z doświadczeniami prowadzonymi przeze mnie w uprawie buraka cukrowego. Obecnie prowadzone są dwa tematy badawcze.

Pierwszy dotyczy wpływu terminu dokarmiania dolistnego krzemem w różnych nawozach na wybrane parametry fizjologiczne roślin, plonowanie i jakość technologiczną korzeni buraka cukrowego.

Drugi temat badawczy obejmuje ocenę wpływu mieszanek uprawianych  w międzyplonach ścierniskowych oraz gorczycy białej na plon i jakość technologiczną buraka cukrowego.

Na doświadczeniach zademonstrowano wykonywanie pomiarów absorpcji fotosyntetycznie czynnej radiacji (PAR), wskaźnika pokrycia liściowego (LAI) oraz znormalizowanego różnicowego wskaźnika wegetacji (NDVI).