Trzecia dawka na kłos

Ostatnia dawka azotu ma istotny wpływ na jakość ziarna pszenicy ozimej. W okresie nalewania ziarna następuje przemieszczanie azotu zgromadzonego w częściach nadziemnych do tworzących się ziarniaków. 

 

Średnio aż 70% azotu znajdującego się w ziarnie pochodzi z przemieszczania się azotu z organów nadziemnych. Dawkę azotu „na kłos” należy stosować od fazy liścia flagowego do kłoszenia (BBCH 39-51). Termin zastosowania tej dawki uzależniony jest od warunków pogody. 

 

W warunkach przewidywanego deficytu wody, azot należy zastosować wcześniej. Powoduje to lepszą akumulację azotu przez rośliny oraz pozwala na związanie azotu z glebą, w związku z tym ogranicza straty azotu do atmosfery. 

 

Stosowanie trzeciej dawki azotu przynosi oczekiwany efekt tylko w łanach zdrowych. Liść flagowy, podflagowy oraz kłos muszą być zielone jeszcze przez kilka tygodni po nawożeniu azotem. Jest to podstawowy warunek pobrania i przetworzenia azotu w plon o odpowiedniej jakości. 

 

Przyjmuje się, że drugą dawkę azotu można zaaplikować w postaci dowolnego nawozu azotowego, ale jeśli będzie ona dawką ostatnią, warto zastosować, podobnie jak to powinno mieć miejsce w przypadku dawki trzeciej, nawozy zawierające część azotu w formie saletrzanej. Wtedy zastosowany składnik względnie szybko będzie pobierany przez rośliny. 

 

Azot można podać w formie saletrzano-amonowej, dobrym rozwiązaniem jest stosowanie nawozu RSM, który zawiera wszystkie trzy formy azotu. Dokonując wyboru nawozu azotowego dobrze jest zwrócić uwagę na zawartość składników tzw. drugoplanowych, szczególnie siarkę, która wpływa na lepszą efektywność nawożenia azotem i korzystnie na cechy jakościowe ziarna.

 

Mikroelementy wpływają na jakość 

 

Duże plony o wysokich parametrach jakości często wywołują potrzebę stosowania nawożenia mikroelementami. Nawozy te zwiększają zawartość białka i glutenu. Stosuje się je w formie płynnej opryskując plantacje pszenicy w okresie strzelania w źdźbło do kłoszenia. 

 

Mikroelementy wpływają na cechy jakościowe w sposób pośredni, poprzez regulację procesów biochemicznych zachodzących w pszenicy, pozwalają na lepsze wykorzystanie makroskładników, a także ograniczają rozwój chorób grzybowych. 

 

Niedobór manganu powoduje zahamowanie syntezy białka i jego jakości, zmniejsza odporność na choroby. Niedobór cynku powoduje w roślinach zmniejszenie produkcji węglowodanów, zakłócenie gospodarki azotem, co wpływa na powstawanie mniejszej ilości białka, zahamowanie wzrostu, obniżenie odporności na choroby. 

 

Oferta nawozów dolistnych dostępnych na rynku jest bogata. Przy ich wyborze należy kierować się przede wszystkim koncentracją składników pokarmowych. Najlepsze efekty plonotwórcze otrzymuje się dokarmiając rośliny dolistnie od fazy krzewienia do początku strzelania w źdźbło. 

 

Niektóre nawozy mikroelementowe producenci zalecają stosować nawet w późniejszych fazach, jeszcze w okresie kłoszenia, a nawet w okresie dojrzałości mlecznej ziarniaków. 

 

•  Artykuł ukazał się w miesięczniku "Przedsiębiorca Rolny" nr 5-2019 – ZAPRENUMERUJ